Το 393 μετα (μέσα σε μία μεγάλη προσπάθεια που ήδη γινόταν από παλαιότερα χρόνια για τον αφελληνισμό των Ελλήνων, την θρησκευτική τους ισοπέδωση, το «ες έδαφος φέρειν», την απαγόρευση του «ελληνίζειν», την υποχρεωτική επιβολή του χριστιανισμού και όλα αυτά επί ποινή θανάτου), ο Ρωμαίος Αυτοκράτορας Θεοδόσιος Α', απαγόρευσε την συνέχιση των Ολυμπιακών Αγώνων διότι δήθεν ήταν ειδωλολατρικές (ενώ οι αρχαίοι Έλληνες ήταν ιδεολάτρες και όχι ειδωλολάτρες), αφού διοργανώνονταν προς τιμήν του Δία, θεό των θεών και των ανθρώπων.
Επειδή η Αρχαία Ελλάδα ήταν το μέρος που "γεννήθηκαν" οι Ολυμπιακοί Αγώνες, η Αθήνα θεωρήθηκε ως η ιδανικότερη επιλογή για να φιλοξενήσει και την πρώτη διεξαγωγή των σύγχρονων. Η επιλογή της διοργανώτριας χώρας έγινε σε συνέδριο που οργάνωσε ο Πιερ ντε Κουμπερτέν, Γάλλος παιδαγωγός και ιστορικός, στο Παρίσι, στις 23 Ιουνίου 1894. Η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή (ΔΟΕ) ιδρύθηκε επίσης κατά τη διάρκεια αυτού του συνεδρίου.
Αν και ο αριθμός των αθλητών που πήραν μέρος ήταν μικρός, παρ'όλα αυτά η συμμετοχή ήταν η μεγαλύτερη μέχρι τότε σε αθλητική διοργάνωση. Οι Αγώνες είχαν μεγάλη επιτυχία και υπήρξε μεγάλη συμμετοχή του ελληνικού κοινού, ιδιαίτερα στοΠαναθηναϊκό Στάδιο, το μοναδικό Ολυμπιακό στάδιο που χρησιμοποιήθηκε κατά τον 19ο αιώνα. Σημαντική στιγμή για τους Έλληνες ήταν η νίκη του Σπύρου Λούη στον μαραθώνιο. Πιο επιτυχημένος αθλητής των Αγώνων αναδείχθηκε ο Γερμανόςπαλαιστής και γυμναστής Καρλ Σούμαν, ο οποίος κέρδισε συνολικά τέσσερα χρυσά μετάλλια.
Μετά το τέλος των Αγώνων, ο βασιλιάς Γεώργιος Α΄, καθώς και πολλοί άλλοι (μεταξύ των οποίων και Αμερικανοί αθλητές), υποστήριξαν την ιδέα να διοργανωθούν και οι επόμενοι Αγώνες στην Αθήνα.
Ο Κουμπερτέν όμως ήταν αντίθετος με αυτό, ενώ είχε ήδη αποφασιστεί το Παρίσι ως η επόμενη διοργανώτρια πόλη. Έτσι, οι Αγώνες του 1900 έγιναν στη Γαλλία, αλλά επισκιάστηκαν από τη Διεθνή Έκθεση που συνδιοργανώθηκε εκείνη την περίοδο στην πόλη του Παρισιού.[2] Από τότε, εκτός των εμβόλιμων Μεσοολυμπιακών Αγώνων του 1906, οι Αγώνες επέστρεψαν στην Ελλάδα μόλις το 2004, για την 28η Ολυμπιάδα.
ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΑ ΟΙ ΑΝΘΕΛΛΗΝΕΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΠΟΛΕΜΟΥΝ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟ!!ΔΕΙΤΕ ΤΙ ΛΕΝΕ ΕΔΩ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ!! 
ΠΗΓΗ ΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ ΤΥΧΙΚΟΣ
ΔΕΙΤΕ ΤΙ ΓΡΑΦΟΥΝ ΟΙ ΑΝΘΕΛΛΗΝΕΣ ΡΑΣΟΦΟΡΟΙ ΚΑΙ Η ΑΝΘΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΒΡΑΙΟΡΘΟΔΟΞΙΑ!!
Για την ειδωλολατρική και μη χριστιανική ταυτότητα των Ολυμπιακών Αγώνων δεν έπαψε ο «Τ» να κάνει λόγο με κάθε ευκαιρία. Επίσης καταδίκασε την ευκολία με την οποία ο Αρχιεπίσκοπος κ. Χριστόδουλος έσπευσε να προσφέρει "χείρα βοηθείας" στην Οργανωτική Επιτροπή, αναλαμβάνοντας μάλιστα να υποστηρίξει τη διεξαγωγή των Αγώνων με πολλούς "εθελοντές" από τους κόλπους της Ορθόδοξης Νεολαίας.  Αν και αρκετά καθυστερημένα, επιτέλους ακούστηκε και μια φωνή από μέρους της ελλάδικης εκκλησίας, μέσα από το πόρισμα του Επιστημονικού Συνεδρίου με θέμα: «Φαινόμενα Νεοειδωλολατρίας - Δωδεκαθεϊσμός - Υποτίμηση Παλαιάς Διαθήκης - Ολυμπιακοί Αγώνες», που διοργανώθηκε σε χώρους του Παν/μίου Θεσσαλονίκης στις 25-27 Μαρτίου τ.έ.  Από τα πορίσματα του εν λόγω Συνεδρίου, ξεχωρίσαμε και παρουσιάζουμε εδώ τα σχετικά με τους Ολυμπιακούς Αγώνες, ενόψει μάλιστα της επικειμένης τέλεσής τους στη χώρα μας το επόμενος έτος. [Ολόκληρο το κείμενο του Πορίσματος δημοσιεύθηκε στο περιοδικό «Πειραϊκή Εκκλησία» Ιουλ.-Αυγ. 2003, σελ. 48-50).
«ΟΙ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ  7. Οι ολυμπιακοί Αγώνες είναι καρπός της αγάπης του Ελληνισμού για την άθληση του σώματος, παράλληλα με την καλλιέργεια του πνεύματος. Ενώ όμως είχαν αποκτήσει μεγάλη δόξα, προοδευτικά παρήκμασαν, διότι οι "στεφανίται" αθληταί κατήντησαν "χρηματίται" και έτσι έφθασαν σε πλήρη ανυποληψία κατά τους ελληνιστικούς χρόνους, ώστε η κατάργησή τους το 393 μ.Χ. να είναι η μεγαλύτερη προς αυτούς ευεργεσία. Η αναβίωσή τους στη Γαλλία το 18ο αιώνα συνδέθηκε με την αναβίωση και της ειδωλολατρίας. Ειδωλολατρική είναι εξ άλλου η καθιερωθείσα από το ναζιστικό καθεστώς της Γερμανίας (1936) τελετή της αφής της ολυμπιακής φλόγας, η οποία δυστυχώς σώζεται με το ίδιο τυπικό ως σήμερα.  8. Η εμπορευματοποίηση και τα οικονομικά κίνητρα κρατών και αθλητών τραυματίζουν και σήμερα το γνήσιο αρχαιοελληνικό τους χαρακτήρα. Μελανό επίσης σημείο που απαξιώνει περισσότερο τους Ολυμπιακούς Αγώνες είναι ότι η επίτευξη του σκοπού της νίκης επιδιώκεται με εξουθενωτικά και καταστροφικά για τη σωματική και ψυχική υγεία των αθλητών μέσα. Γίνεται ευρεία χρήση φαρμάκων ή ουσιών (Dopping) και απαγορευμένων από την ιατρική δεοντολογία σωματικών ή ψυχολογικών μεθόδων για την επιτυχία υψηλότερων επιδόσεων. Οι μέχρι σήμερα προσπάθειες καταπολεμήσεως αυτής της τακτικής έχουν αποτύχει. (...)  ΟΙ ΔΕΟΥΣΕΣ ΑΠΟΣΤΑΣΕΙΣ  10. Εν όψει όλων αυτών των ασθενών πλευρών των Ολυμπιακών Αγώνων, οι οποίοι στις ημέρες μας έχουν αποκτήσει πρόσθετους απαξιωτικούς λόγους που οδήγησαν στην παρακμή τους και δεδομένης της συνδέσεώς τους με τη νεοειδωλολατρία από την αρχή της αναβιώσεώς τους, η Εκκλησία χωρίς να τους απορρίψει και να τους πολεμήσει, γιατί θα συγκρουσθεί προς την πολλά αναμένουσα από αυτούς πολιτεία, προς τους διεθνείς επιχειρηματικούς κύκλους και προς τους απροβλημάτιστους και απρόσεκτους εκ των Χριστιανών, πρέπει να πάρει τις δέουσες αποστάσεις. Τα οικονομικά οφέλη που πιθανόν θα προκύψουν για την Εκκλησία δεν ισοσταθμίζουν την πνευματική ζημία και βλάβη των νέων ιδίως ανθρώπων, οι οποίοι εμπλέκονται στο πολυδιαφημιζόμενο κίνημα του εθελοντισμού. Οι Χριστιανοί διδασκόμαστε "υπεροράν μεν σαρκός, παρέρχεται γαρ· επιμελείσθαι δε ψυχής πράγματος αθανάτου", διότι "τι ωφελείται άνθρωπος, εάν τον κόσμον όλον κερδήση, την δε ψυχήν αυτού ζημιωθή;" (Ματθ. 16/ις/26).  ΑΓΩΝΙΖΟΜΑΣΤΕ ΚΑΙ ΑΓΩΝΙΟΥΜΕ  11. Η νεοειδωλολατρία αποτελεί υπαρκτό ποιμαντικό πρόβλημα. Ούτε τη μεγαλοποιούμε αλλά ούτε και αγνοούμε τη δυναμική της, η οποία οφείλεται όχι στη γοητεία των ξεχασμένων, ανύπαρκτων και ανίσχυρων θεών, αλλά στην οικονομική ισχύ των εισηγητών της, οι οποίοι εκδίδουν δεκάδες περιοδικών και εντύπων και σε καθημερινή σχεδόν βάση εμφανίζονται στα τηλεοπτικά μέσα, μέρος των οποίων ελέγχουν. Η Εκκλησία οφείλει να οργανώσει την άμυνά της, για να προστατεύσει τους Χριστιανούς από τα ψεύδη και την προπαγάνδα. (...)»  ***
Χαιρόμαστε για τα παραπάνω λόγια αλλά και λυπούμαστε. Χαιρόμαστε επειδή και εκείνοι που μέχρι πρόσφατα σιωπούσαν, αναγκάστηκαν εκ των πραγμάτων ΝΑ ΠΟΥΝ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ, ομολογώντας την ειδωλολατρική σημασία των Ολυμπιακών Αγώνων και τις κακές τους επιρροές για την ελληνική νεολαία. Παράλληλα όμως λυπούμαστε επειδή οι Σύνεδροι -πολλοί δε περισσότερο οι ηγέτες της Ελλαδικής Εκκλησίας- δεν τολμούν ΝΑ ΔΙΑΧΩΡΙΣΟΥΝ ΤΗ ΘΕΣΗ ΤΟΥΣ. Τι θα πει δηλαδή το πρέπει να πάρει «τις δέουσες αποστάσεις» όμως «χωρίς να τους απορρίψει και να τους πολεμήσει, γιατί θα συγκρουσθεί προς την πολλά αναμένουσα από αυτούς πολιτεία, προς τους διεθνείς επιχειρηματικούς κύκλους και προς τους απροβλημάτιστους και απρόσεκτους εκ των Χριστιανών»; Γνωρίζουμε ότι θα μας κάνουν κακό αλλά δεν μπορούμε ή δεν θέλουμε να τα βάλουμε με την πολιτεία και τους διεθνείς επιχειρηματικούς κύκλους... Τόσο εύκολα λοιπόν "προσκυνούν" τα όργανα του Σατανά;  Τι θα πει το «θα συγκρουσθεί προς (...)τους απροβλημάτιστους και απρόσεκτους εκ των Χριστιανών»; Αυτό λέγεται ποίμανση για τους υπογράφοντες το κείμενο "κληρικούς, ηγουμένους, μοναχούς και πανεπιστημιακούς καθηγητές"; Μα μπορεί να υπάρχει χειρότερο κακό από τέτοιου είδους ΣΥΜΠΕΘΕΡΙΟ;
Τι θα πει «Τα οικονομικά οφέλη που πιθανόν θα προκύψουν για την Εκκλησία δεν ισοσταθμίζουν την πνευματική ζημία και βλάβη των νέων ιδίως ανθρώπων, οι οποίοι εμπλέκονται στο πολυδιαφημιζόμενα κίνημα του εθελοντισμού»; Παραδέχονται, λοιπόν οι κ.κ. Σύνεδροι ότι η Εκκλησία ΠΟΥΛΑΕΙ ή ΕΣΤΩ ΔΙΑΘΕΤΕΙ ΤΟΥΣ ΝΕΟΥΣ ΤΗΣ έναντι "πιθανών οικονομικών οφελών"; Το πικρό μας συμπέρασμα είναι πως με τη στάση της αυτή η πτέρυγα της Ελλαδικής Εκκλησίας που είτε ΣΥΝΕΡΓΑΖΕΤΑΙ είτε ΑΝΕΧΕΤΑΙ τους Ολυμπιακούς Αγώνες και με τον ένα ή τον άλλο τρόπο συμβάλλει στην διεξαγωγή τους, ΕΙΝΑΙ ΣΥΝΕΝΟΧΗ ΚΑΙ ΣΥΝΕΡΓΟΣ με «την οικονομική ισχύ των εισηγητών της [νεοειδωλολατρίας], οι οποίοι εκδίδουν δεκάδες περιοδικών και εντύπων και σε καθημερινή σχεδόν βάση εμφανίζονται στα τηλεοπτικά μέσα, μέρος των όποίων ελέγχουν».  Επιτέλους πότε ακούστηκε κάποια διαμαρτυρία εκ μέρους της Εκκλησίας για τους Ολυμπιακούς Αγώνες -εκτός ίσως από μια χλιαρή διαμαρτυρία για τους Οίκους Ανοχής, που μάλλον για τα μάτια του κόσμου διατυπώθηκε και γρήγορα ξεχάστηκε-, όσον δε αφορά τους με οικονομική ισχύ εισηγητές της νεο-ειδωλολατρίας, γι'; αυτούς ως συνήθως επιφυλάσσεται να προσφέρει μια καθώς πρέπει "χριστιανική" κηδεία, κατατάσσοντας και αυτούς όπως και τους άλλους "μετά των αγίων"...  Εμείς από την αρχή υποστηρίξαμε πως ΚΑΚΟ μόνο θα φέρουν στη χώρα μας οι Ολυμπιακοί Αγώνες και ας "αλληθωρίζουν" οι εμπλεκόμενοι. Κακό οικονομικό από τα τεράστια χρέη που δημιουργήθηκαν για να γίνουν τα έργα, και τα οποία επί πολλά έτη θα πληρώνουν πολλές επερχόμενες γενεές Ελλήνων ώσπου και αυτά θα έχουν πια ερειπωθεί... Κυρίως όμως το κακό θα είναι ηθικό και πνευματικό, κι αυτό είναι που κυρίως πρέπει να προβληματίζει. ΣΧΟΛΙΟ  : Το μίσος των  ιουδαιοχριστιανων  για οτιδήποτε Ελληνικό είναι προφανές.Έχουν την ατυχία οι  ιουδαιοχριστιανοι  να μην έχουν να επιδείξουν τίποτα το αξιόλογο στον παγκόσμιο πολιτισμό εν αντιθέσει με τους προγόνους μας που ακόμα και σήμερα δίνουν τα φώτα του πολιτισμού στον πλανήτη!!Το κόμπλεξ για τους Έλληνες που έχουν οι  ιουδαιοχριστιανοι  είναι μεγάλο!Μην σας κάνει  εντύπωση  που είναι κατά των ολυμπιακών αγώνων οι  ιουδαιοχριστιανοι  γιατί αυτοί τους είχαν απαγορεύσει για 500 χρόνια!!! Μετά ορισμένοι προδότες του Ελληνισμού μας μιλάνε για" Ελληνοχριστιανισμο "!!Δεν γίνεται  φίλοι μου να είσαι Έλληνας και χριστιανός ''η Έλληνας θα είσαι ''η χριστιανός!!